Powitania w mailu a sprawa polska
Jak rozpoczynacie swoje maile? Czy macie w zwyczaju rozpoczynać większość maili w podobny sposób, czy też zależy to od tego, czy jest to bardziej lub mniej oficjalny mail, czy do osoby którą już znacie itd.?
Ja od kilku lat, właściwie od momentu kiedy wysłałem swój pierwszy bardziej oficjalny mail, zaczynam standardowym „Witam”. Dziś już taki sposób rozpoczęcia maila bardzo się upowszechnił, a w zasadzie stał się standardowym rozpoczęciem uznawanym chyba za najbardziej uniwersalny – ale wówczas gdy pisałem tego swojego historycznego ;) maila, to jeszcze długo bardziej oficjalne maile z którymi się spotykałem, zazwyczaj zaczynały w konwencji tradycyjnych listów „Szanowny Panie”.
Przyznam że z pewną satysfakcją zauważyłem po jakimś czasie, że taka forma którą po długich rozterkach wybrałem, staje się coraz powszechniejsza także w oficjalnej korespondencji. Jednak nie wszyscy upowszechnianiem tej formy w korespondencji oficjalnej jak i nieoficjalnej się zachwycają. Poradnia językowa PWN odradza wręcz tą formę, tłumacząc iż wyraża wyższość nadawcy nad odbiorcą. Choć osobiście trudno mi się z tą opinią zgodzić, to z drugiej strony forma „Witam” jest bardzo neutralna, dlatego jest tak uniwersalna – ale dlatego też jest bezosobowa w porównaniu np. „Szanowny Panie Tomaszu”.
Mój wybór tej formy, wziął się głównie z bardzo, ale to bardzo dużej mojej niechęci do oficjalnych zwrotów grzecznościowych, zawsze byłem buntownikiem i outsiderem, i często w bardzo kontrowersyjny sposób przeciwstawiałem się ogólnie przyjętym schematom postępowania, o ile je uznałem za mało logiczne. Dla kontrastu nigdy nie miałem najmniejszego problemu podporządkować się nawet bardzo restrykcyjnym wymogom – o ile ściśle techniczną logiką można było uzasadnić ich racjonalność.
Dziś już wiem że często postępowanie nieracjonalne „technicznie”, jest jak najbardziej racjonalne „społecznie”. Przykładem choćby nic nie wnoszące „co słychać” czy rozsyłane metodą kopiuj wklej życzenia świąteczne – które jednak pomagają nie stracić całkowicie kontaktu z dawnymi znajomymi.
Choć sam uznałem taką formę za najlepszą, najbardziej uniwersalną i neutralną – a początkowo też tworzyłem w ten sposób swój własny styl pisania, który jak się okazało szybko stał się na tyle powszechny że aż sztampowy – to zauważyłem że różnie traktuję maile rozpoczynające się w różny sposób.
I tak:
- Dzień dobry – to zazwyczaj ludzie którzy z maila czy też w ogóle komputera korzystają sporadycznie (dziś mój odbiór tego zwrotu diametralnie się zmienił ;)
- Szanowny Panie, – i podobne formy znane z tradycyjnych listów, często kojarzyłem takie formy z urzędnikami bądź z osobami na oficjalnych stanowiskach (eksponowanych) w różnych firmach czy organizacjach
- Panie Tomaszu – tutaj miałem od razu bardzo pozytywne skojarzenie z często dość młodymi (ale już po studiach) ludźmi którzy rozwijają własną firmę, albo z firmami zarządzanymi w bardziej nowoczesny, niezbiurokratyzowany sposób
- Hej/hejka/ lub w ogóle bez rozpoczęcia – w ten sposób dobrze odbierałem maile od znajomych albo od ludzi którzy pisali w związku z moją dużą wtedy aktywnością na forach tematycznych , z którymi łączyły mnie wspólne zainteresowania; natomiast maile w oficjalnych sprawach, czy np. propozycji współpracy rozpoczętej w ten sposób, nie traktowałem zbyt poważnie
- Witam – no właśnie, tutaj wiedziałem na pewno tylko że nie jest to urzędnik ;) zaś odbiór maila zależał od wielu często drobnych szczegółów, jak był sformatowany, jakim językiem była napisana treść
To tylko kilka przykładów, które w tej chwili z pamięci potrafię przytoczyć i opisać jak je odbierałem. Tylko pierwsza forma przez dość długi czas mnie raziła w mailach, zawsze wydawała mi się w języku pisanym dość sztuczna.
Oczywiście sposób odbioru może się różnić, u mnie w wielu przypadkach było to zdeterminowane moim mocnym zaangażowaniem w open-source (choć większych sukcesów poza tłumaczeniem nowym użytkownikom różnych problemów na forach linuksowych to tutaj nie osiągnąłem ;). Inaczej będzie wymienione formy odbierać osoba identyfikująca się z bardziej tradycyjnymi społecznościami – najlepiej odbierze te znane z listów tradycyjnych. Zaś osoba wychowana w kulturze anglosaskiej najlepiej odbierze zwracanie się po imieniu, natomiast „Witam” może odebrać negatywnie jako tworzenie dystansu między rozmówcami.
Dziś już „Dzień dobry” w mailu mnie nie razi, wręcz od dłuższego już czasu odbieram takie rozpoczęcie jako najzupełniej naturalne, a czasem wręcz wydaje mi się najlepszym z wymienionych. Komunikacja elektroniczna już dawno przestała być czymś nowym, czego używają tylko ci „najbardziej do przodu”, mail jest już tylko listem w formie cyfrowej, a nie odmiennym sposobem komunikacji z innymi zwyczajami niż w pozostałych. Dlatego, paradoksalnie, dziś zaczynają czasem razić wręcz formy uznane początkowo za najbardziej neutralne dla tego kanału komunikacji. Bo przestał być odrębnym kanałem komunikacji, niejako elitarnym, lecz tylko cyfrową formą dotychczasowych – pisma, konwersacji.
Podsumowując, coraz mniejsze znaczenie ma sam cyfrowy format tej komunikacji, ważniejszy staje się odbiorca do którego piszemy, oraz wrażenie jakie chcemy na odbiorcy wywrzeć – a to zależy od tego z jaką sprawą się zwracamy, czy chcemy bardziej oficjalnej, formalnej korespondencji, czy bardziej osobistego kontaktu.
A może nie chcemy by odbiorca od razu naszą korespondencję „przypisał” do oficjalnej czy osobistej – wtedy najlepszą formą może być „Witam”. Ale pamiętajmy, że gdy wybieramy to najbardziej neutralne rozpoczęcie, to o odbiorze maila w tym większy stopniu decydują inne szczegóły, jak staranność pisania czy użyty język w treści.
